หลังจากมีข่าวดีดี ก็ตามมาด้วยข่าวร้ายอีกครั้ง

ย้อนไปที่เอนทรี่เก่า น้องใหม่

เป็นการต้อนรับสมาชิกใหม่

เจ้าอัลเซเชี่ยนวัย 3 เดือน

ที่มาพร้อมสภาพจิตใจที่บอบช้ำ กับร่างกายที่ผ่ายผอม

นับจากวันนั้นถึงวันนี้ เป็นเวลาผ่านไปได้ 5 เดือนแล้ว

ไม่มีใครคาดคิดว่าเสียงเห่าก้องกังวาลของเค้า

จะต้องเงียบหายไปเร็วขนาดนี้

ช่วงหลายๆวันมานี้ ไม้แทบไม่ได้สนใจดูเค้าเลย จนแม่บอกว่า

เชอรี่ดูเงียบไป ไม้ได้แต่บอกว่า เดี๋ยวตอนเย็นจะพาไปหาหมอ

เชอรี่รอไม้จนเย็นจิงๆด้วย ไม้กลับมาพร้อมแม่ มาดูเค้า ซึ่งขณะนั้น

อยู่ในสภาพที่ไม้รู้แล้วว่า เค้าคงต้องไปแล้วจิงๆ

ลิ้นห้อยซีดขาว ตาลอย หายใจรวยริน

ไม้อุ้มเค้าขึ้นรถ แม้มันจะเป็นความหวังที่เลือนลาง

แต่นั่น คงเป็นสิ่งเดียวที่ไม้ทำได้ดีที่สุดในขณะนั้น

ไม้วางเค้าไว้บนเบาะรถ เค้ากระตุกร้องสองครั้ง

พร้อมกับแน่นิ่งไป.....อย่างไม่มีวันกลับมาอีก

อีกครั้งแล้ว ที่ไม้ต้องยอมรับกับการสูญเสีย ที่ไม่คาดคิดเลย

เหมือนกับว่า เค้ารอให้เรากลับมา เพื่อจะลาจากไป

อีกครั้ง ที่ต้องขุดหลุมบนสนามหญ้าหลังบ้าน

เพื่อฝังร่างของเค้า

พื้นที่ตรงนี้ คงเต็มไปด้วยร่องรอยของความสูญเสีย

ของทุกๆตัวที่รักที่ต้องจากไป

ไม้คงไม่พร้อมที่จะรับใครมาดูแลเพิ่มได้อีกแล้ว

ส่วนทุกๆตัวที่เหลืออยู่ ไม้จะดูแลเค้าให้ดีที่สุด เท่าที่จะทำได้

ไปสู่สุขติ สู่ที่ดีดี ชาติหน้าเกิดมาในที่ดีดี หลับให้สบาย

พี่ไม้ ขอโทษนะ เชอรี่

edit @ 11 Jan 2008 23:33:18 by BaiMaiy